vredespaal 2019

Gerard Steenlant
(° 1910- +2000)
In de verwarring onder de Duitse oorlogsdreiging van oktober 1914 ontvluchtten schilder-behanger Alidor Steenlant en zijn vrouw Alida Bentein Staden met hun jonge kinderen de Duitsers tegemoet. Ze maakten noodgedwongen rechtsomkeer en vluchtten uiteindelijk – zoals 4.000 andere Stadenaars – via Ieper en Vlamertinge Frankrijk in. Na een verblijf in Cahors trok het gezin Steenlant naar het Normandische Lisieux. Daar verbleef de Stadense onderpastoor Arthur Mostaert. Zoon Gerard Steenlant (°1910) ging er meteen op de vuist met een Franse leeftijdsgenoot, die zijn Vlaams voor Duits nam, en hem verweet voor ‘Sale Boche!’ (vuile mof). Hij volgde verder les in de Belgische school.
Het gezin Steenlant keerde eind 1919 vanuit Lisieux naar Staden terug. In de jaren van de wederopbouw woonden ze in een barak van het Koning Albertfonds. Ook de school was gevestigd in een barak en de eerste maanden droeg de schoolmeester nog zijn militair uniform, bij gebrek aan burgerkleren. Ruimte om te spelen was er genoeg in de puinen en op de grote Duitse militaire begraafplaats op Stadenberg. Gerard ging bij zijn vader werken en volgde zondagsschool en academie in Roeselare. In 1934 trouwde hij met de Poperingse Marjolaine Vergeele en vestigde hij zich als schilder-behanger in Brugge. Zijn zaak bloeide. Gerard en Marjolaine kregen 6 kinderen. Hij stierf in Brugge op 16 juli 2000.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *